Op 31 maart 2026 telde België 3.003 erkende ambachters. Dat aantal steeg onafgebroken sinds de invoering van de wettelijke erkenning als ambachter bijna tien jaar geleden. Het onderstreept zowel de dynamiek van de sector als het vertrouwen in de erkenning.

In 2016 werd de wettelijke erkenning van ambachtslieden ingevoerd. Het uitgangspunt: het waarderen van authentiek vakmanschap, gebaseerd op handwerk, het persoonlijke karakter van het ambacht en een verankering in traditionele én innovatieve technieken.

Tien jaar later blijft het succes overeind. De wettelijke erkenning is uitgegroeid tot een sterk kwaliteitslabel voor consumenten die op zoek zijn naar betrouwbare producten en -diensten en biedt vakmensen tegelijk meer zichtbaarheid.

De voorbije tien jaar evolueerde de sector van Belgische ambachters. Die evolutie weerspiegelt zowel een aantal fundamentele trends als de opkomst van nieuwe ambachtspraktijken. Hoewel de voedingssector over het algemeen stabiel blijft en nog steeds een aanzienlijk deel van de erkende ambachtslieden vertegenwoordigt, ondergaan andere sectoren ingrijpendere veranderingen.

Steeds meer diversiteit in ambachten

Uit de cijfers blijkt een opvallende groei van de sector “overige” met vooral nieuwe ambachtelijke activiteiten die gebruikmaken van opkomende technologieën. In vijf jaar tijd verdubbelde de categorie bijna. Dat toont aan hoe flexibel en veerkrachtig de ambachtelijke sector is, en hoe hij zich voortdurend aanpast aan economische, technologische en maatschappelijke veranderingen.

Sprekende voorbeelden zijn het looien van visleer, een milieuvriendelijk alternatief voor reptielenleer, of het restaureren en herbestemmen van oude caravans om ze een nieuw leven of een nieuwe functie te geven.

Ook de keramieksector kent een duidelijke groei. Die is vooral te verklaren door een hernieuwde interesse in beroepen die als zinvol en betekenisvol worden ervaren. Veel ambachtslieden zijn na de gezondheidscrisis met deze activiteit gestart, vaak als aanvulling op een andere professionele bezigheid.

Tegelijk neemt het aandeel af van sommige sectoren die van oudsher goed vertegenwoordigd waren, zoals meubelmakerij, houtbewerking of de bouw. Dat wijst niet noodzakelijk op een daling van de activiteit, maar eerder op een algemene herschikking door de komst van nieuwe profielen en de diversiteit in ambachten.

Eenzelfde ambachtsman/-vrouw kan in meerdere sectoren erkend zijn, wat de interpretatie van de gegevens verrijkt en complexer maakt.

Ten slotte zijn de waargenomen schommelingen in het aantal erkenningen ook te verklaren door structurele factoren zoals de stopzetting van activiteiten, het niet-vernieuwen van erkenningen of de juridische evolutie van bepaalde snelgroeiende ambachtelijke ondernemingen.